۱۴۱۸
تصویر: دژی که تسلیم نشد
دلاوریتلخ

دژی که تسلیم نشد

دژ برست

روز سرگرد پیوتر گاوریلوف جنگید تا زخمی به اسارت افتاد
۳۲
روز سرگرد پیوتر گاوریلوف جنگید تا زخمی به اسارت افتاد

دشمن فکر می‌کرد دژ برست را در چند ساعت می‌گیرد. اما مدافعانش، یعنی سربازان، مرزبانان و حتی فرزندان فرماندهان، نزدیک به یک ماه جنگیدند، در حالی که جبهه دیگر خیلی دورتر رفته بود. بعدها روی دیوار یکی از پناهگاه‌ها این نوشته پیدا شد: «می‌میرم، اما تسلیم نمی‌شوم. بدرود، میهن. ۲۰ ژوئیهٔ ۴۱».

آن صبح چند هزار سرباز و خانواده‌های فرماندهان در دژ بودند. از همان ساعت‌های نخست در محاصره افتادند. آب کم بود: زیر آتش خود را به رودخانه می‌رساندند و اول به زخمی‌ها و کودکان آب می‌دادند.

تا مدت‌ها کسی از دلاوری مدافعان خبر نداشت. تنها پس از جنگ، نویسنده‌ای به نام سرگئی اسمیرنوف بازماندگان را پیدا کرد و داستانشان را برای همهٔ کشور بازگفت. امروز دژ برست یادمان است و نام قهرمانان بر سنگ‌هایش حک شده است.

دیدن روی نقشه

فصل ۱، ژوئن ۱۹۴۱

صبحی که همه‌چیز را دگرگون کرد

یکشنبه ۲۲ ژوئن ۱۹۴۱ مثل یک روز معمولی تابستان شروع شد: جشن فارغ‌التحصیلی مدرسه‌ها تازه تمام شده بود. سپیده‌دم بمب‌ها و گلوله‌ها بر کشور فرو ریخت و دشمن از بالتیک تا دریای سیاه پیش می‌آمد. ۲۸ ژوئن مینسک سقوط کرد، اما مرزبانان و مدافعان برست تا آخرین نفس جنگیدند.